ახლა გეტყვით, რამ შემძრა ამ სიმღერაში, არა სიყვარულმა (მე არც ვიცი მათი ამბავი, როგორც ასეთი) არამედ უფრო სხვა რამემ. თვითონ ტექსტი გენიალურია, უბადლო და უებრო.
ახლა ორივე თითქმის მოხუცია, როგორც სხვა მოხუცები, გრძნობები გაცვეთილია (რომც არ იყოს, იგივე ეფექტი იქნებოდა, მაინც ამ სიტყვებს დავწერდი, ფაქტი გრძნობებისგან შორს არის). ორივე მოხუცია, ეს სიყვარული კი, ეს თავგადასავალი, უშორესია. შორს, სხვა სამყაროში, a couple of light years ago.
მარსელ პრუსტი კომბრეს მეორე ნაწილში ამბობს, რომ დაუბრუნდეს კომრეს სანახებს, გადაკვეთოს მისი ქუჩები, ისევ რომ შეძლოს იქ სეირნობა, სასწაულებრივ და ზებუნებრივ მიღმიერ სამყაროსთან კონტაქტი იქნებოდა, იმაზე უფრო სასწაული ვიდრე ზღაპრებისა და მითების სამყაროსთან შეხვედრა.
il me semble que pouvoir encore traverser la rue Saint-Hilaire, pouvoir louer une chambre rue de l’Oiseau — à la vieille hôtellerie de l’Oiseau Flesché, des soupiraux de laquelle montait une odeur de cuisine que s’élève encore par moments en moi aussi intermittente et aussi chaude — serait une entrée en contact avec l’Au-delà plus merveilleusement surnaturelle que de faire la connaissance de Golo et de causer avec Geneviève de Brabant.
თან ეს სურათები, რომელებიც ჩვენს არსს ვერ მოიხელთებენ, მაგრამ რომ იცი, რომ აი, ეს ასეთი იყო დაახლოებით, აი, მაშინ, ამ სურათებს უკან არსი იდგა. ის არსი, რომელიც თავად, ვისშიც ეს არსი იდგა, იმისთვისაც შორეულია. ეს თემატიკა მთლად პრუსტია.
A couple of light years ago
...
Where are you calling from?
...
Now you're telling me you're not nostalgic
Then give me another word for it
You who are so good with words
No comments:
Post a Comment